KARANLIKTAN AYDINLIĞA DOĞRU YÜKSELİRKEN GÖRÜNEN BİR PENCERE GÖLGESİ

(Pencerenin arkasından uçusan dallar)

NOT:

Aşağıda son cümle olarak

" Kimileri bir bitkiye bile kıyamazken..." dedim de aklıma Leon rolünde oynayan Jean Reno'nun penceresinin önünde duran bitkisine olan düşkünlüğü geldi..

KAKTÜSÜM ÇİÇEK AÇTI...

Zamanında evimize sarmaşık bitkisi almıştık ve bu bitki evi o kadar benimsemişti ki ne zaman ve nasıl olduğunu anlamadan her tarafı sarmıştı...Kapıdan içeri girerken eğilmek zorunda kalıyorduk bitkiyi rahatsız etmemek için düşünün...Tavana falan çıkmaya başlamıştı artık...

Sonra babam olmadığı bir zamanda (kendisi hiç bir bitkiye kıyamaz..) kestik ve dışarı koyduk..(Mecburen )
Rüyalarıma girdi sardı sarmaladı beni...Kurtulduk ama...Taşındık o evden...

Yani bitki sevgisi ama bu kadar da olmaz değil mi ?
Evi botanik bahçesine çevirmenin alemi yok tabii ki..

Bu benim kaktüsüm...
Kıpkırmızı iki çiçek açtı..


















Kimileri bir bitkiye bile kıyamazken .....

Tıklayın ve bu şarkıyı dinleyin...

Sonuçta anlamı olan tek şey iyilik(insan olmaktır)
Sonuçta anlamı olan tek şey iyilik.

Dizlerimin üstüne çökeceğim ve dua edeceğim.
Dizlerimin üzerine çökeceğim ve dua edeceğim.
Dizlerimin üzerine çökeceğim ve dua edeceğim...

Savaşlardan nefret ediyorum..
Savaş haberlerini dinlemekten nefret ediyorum..
Ölüm haberlerini duymaktan nefret ediyorum...
Kan görmek istemiyorum...
İnsanların suratındaki acıyı görmeye dayanamıyorum...

Bişeyler yapamamaktan nefret ediyorum..

Ve hala saçma sapan şeyler için endişelenmekten ve bunun için kendimden nefret ediyorum..


Bazı insanlar ölmeli..
Ama suçsuz günahsız insanlar değil....
Nasıl bir vicdandır bu ?
Ne biçim insanların olduğu bir dünyada yaşıyoruz?
Off..Allah'ım..Sivillerin üzerine bomba atıyorlar...

Ve minicik çocukların bedenini yok etmeye vicdanları elveren insanların olduğu bir dünyada yaşıyorum...
Daha kötü ne olabilir ?

Fotoğraf : http://fromisraeltolebanon.info/ sitesinden.

İŞTE ÖYLE BİŞEY..

Arasıra burnuma mis gibi çiçek kokuları geliyor sonra bir tatlı rüzgar esiyor.
Şarkı söylüyorum rüzgara karşı ki güzel şarkı söylerim ben..
İşte o anda rüyaya dalasım geliyor gözlerimi kapatıp...

Tamam.İşte bu kadardı.

Ama kalk oturduğun yerden ve kaldırım taşlarını say kalbinin..
Kendine güzel bir aralık bul..Ara sıra ayağın o aralığa takılsın yürürken..
Bir anka kuşunun üzerinden geçip neredeyse kafana s*çmasını iste...
Bir dilek tut ....

................

Ben kimim Allah aşkına...
Kimseye eyvallahın yoktur da sen kimsin ?

Hiçbirşey söylemek istemiyorum aslında.Susmak var sadece aklımda.
Saçmalıklarında -ruhumun- içinde- kaybolurken parmaklarım, sadece susmak var aklımda..
Dilimde,parmaklarımda , gözlerimde bakışlarımla....Sadece susmak..

Derin bir ohh çekmeye hasretim..
Güzel bir güne uyanmaya hasret...

Mutlu,huzurlu olabilirim...
Ama işte bir nihavend makamına hasretim...

Sonra

"Hiçbir şeyde gözüm yok..
Sen yanımda ol yeter.
Kapkaranlık odama.
Mehtap gibi doğ yeter."
diye şarkı söyleyebilirim.

Ama bunu da söyleyecek birine hasretim...

"Sevil de sevme
Ağlama ağlat
Yoksa dert olur bu tatlı hayat" felsefesinden kaldım...
Uygulamasını yaptım..
Ama daha dert oldu..

Her neyse

"Kimseye etmem şikayet,ağlarım ben halime..
Titrerim mücrim gibi baktıkça istikbalime"

diye noktalarım..

KİMİNE GÖRE...

Böyle okuyorum arada bazı blogları ve bunları yazanları nasıl merak ediyorum sorma...

Not : Yan tarafa sevdiğim müzikleri yerleştirdim..Sen de dinle..